“İnsan çürümedikçe şiir çürümez.” demiş Sevgili Yaşar Kemal.Bizler de büyük üstadın bu güzel sözünden ilham alarak çürümemiş;hatta sazla daha da güçlenerek zihinlere sıkı sıkı tutunan,duygularımızın en derinlerine dokunan şiirlerimizi sevgili öğrencilerimize de ulaştırmak maksadıyla bu şiirli yolda beraber yürüyelim istedik.Daha çok yüreğe dokunmak,daha çok hayale kaynak olmak,daha çok düşünceyi duyguya çevirmek,gökyüzüne daha çok bakmak,dökülen yaprakların aslında son olmadığını;baharda açan çiçekler gibi kelimelerin de yüzyıllarca gönüllerde yeni manalar kazanıp ezgiyle nasıl da gönülleri fethettiğini göstermek istedik.Bir
zamanlar kopuzun eşlik ettiği şiirler,yüzyıllar sonra bağlamayla yoluna devam etti.İster kopuz olsun adı ister bağlama eşlik ettiği hep şiirdi.Hep yürekten kopup gelenlerdi.”Şiir sözün unutulmayanıydı, ölümün elinden bir şeyler kurtarmak demekti. En güzel sözler şiir biçiminde söylenen sözlerdi ve gök kubbenin altında en uzun yaşayan sözler de şiir kalıbına girerse yaşayabiliyordu.”demiş İskender Pala.Ne de güzel söylemiş.Şiir kalıbına giren;kopuzla,bağlamayla abı-hayat bulmuş sözler yüreklerinize ışık tutacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder